“




توقف فعالیت شانزده‌ساله مجله دنیای تصویر

نفس‌های آخر مطبوعات نهادی

پدرام الوندی | 28 اسفند 1386


خبرکوتاه و عمیق بود و بیش از هر عنصر دیگری،‌باید به آن عنصر شگفتی را نسبت داد. مجله دنیای تصویر در کنار هشت نشریه دیگر از سوی هیات نظارت بر مطبوعات لغو امتیاز شدند. بدین معنی که همچون مجله زنان، هیات نظارت بر مطبوعات برخلاف قوانین، وارد حوزه قضا شده و مانع از انتشار نشریات دیگری شده است. نشریاتی که بیش از سیاسی بودن گرایش‌های هنری و اجتماعی دارند. روند اخیر در توقیف مطبوعات در مقایسه با سال‌های پس از دوم خرداد 137۶ از رویکردی جدید در برخورد با مطبوعات خبر می‌دهد. تا پیش از این روزنامه‌های منتقد جریان حاکم که توسط احزاب، گروه‌ها و افراد نزدیک به جریان اصلاحات منتشر می‌شدند، هدف اصلی توقیف‌ها به شمار می‌رفتند؛ اما توقیف‌های اخیر نشان ازاین دارد که به جز روزنامه‌های منتقدان سیاسی، که به دلیل ضعف نهادینه احزاب در ایران، از آن‌ها گاهی به عنوان «احزاب مطبوعاتی» به جای واژه آشنای «مطبوعات حزبی» یاد می‌شد (از جمله نگاه کنید به: احزاب سیاسی، مطبوعات حزبی و روزنامه‌های مستقل، حسین افخمی؛‌مسائل اجتماعی ایران، نشر آگه 13۸3) روزنامه‌هایی که به عنوان یک نهاد و محفل در میان اهل فرهنگ و سیاست شناخته می‌شوند نیز در معرض توقیف قرار دارند.

نگاهی به تاریخ

از یک منظر تاریخی روزنامه کیهان در سال‌های پیش از انقلاب بک روزنامه نهادی به شمار می‌رفت،‌ روزنامه‌ای که با وجود فضای بسته خبری در سال‌های اقتدار رژیم پیشین حاکم بر ایران توانست بنیان‌گذار نخستین دانشکده روزنامه‌نگاری ایران باشد و در کنار آن نخستین گروه از محصلان ایرانی رشته روزنامه‌نگاری به همت مدیرمسوول روزنامه راهی دانشکده‌ها و مدارس روزنامه‌نگاری اروپا شوند؛‌افرادی که امروز در میان آن‌ها زبده‌ترین روزنامه‌نگاران دهه‌های اخیر ایران و بهترین اساتید روزنامه‌نگاری و ارتباطات ایران به چشم می خورند. تجربه روزنامه کیهان در هیچ سطحی تا سال‌های اخیر تکرار نشده است. اما در فضای پس از خیزش موج اصلاحات سیاسی در ایران روزنامه‌ها به احزابی در سایه تبدیل شدند و برخورد با نشریات منتقد به عنوان نمادی از عدم تحمل افکار منتقد شناخته شد. در میان نشریات توقیف شده سال‌های اخیر توقیف دو نشریه را می‌توان به طور شاخص از سایرین جدا کرد. این دو نشریه مجله زنان و مجله دنیای تصویر هستند. تفاوت روند توقف فعالیت این دو نشریه از این باب با سایرین متفاوت است که این نشریات و مدیران آن‌ها بیش از آنکه برچسب یک جریان سیاسی را بر خود داشته باشند با بازگشت به کارکرد اجتماعی و فرهنگی مطبوعات به مثابه یک نهاد مدنی عمل می‌کردند و صدای گروه‌های خاموش در عرصه اجتماع و فرهنگ را منتقل می‌کردند. مجله زنان پاتوق بسیاری از زنان روزنامه‌نگار و فعالان اجتماعی بود و بسیاری از فعالیت‌های این گروه به پشتوانه این نشریه پرسابقه حوزه زنان ساماندهی می شد و مجله دنیای تصویر علاوه بر قدمت شانزده ساله‌اش،‌ده سال بانی جشن سالانه‌ای در حوزه سینما بود که به برگزیدگان هر سال سینمای ایران «تندیس حافظ» اعطا می‌کرد و در ردیف جشن‌های معتبر غیردولتی در حوزه سینمای کشور بود.

علی معلم: مغازه را اینطوری نمی‌بندند

علی معلم، مدیرمسوول دنیای تصویر و‌ چهره آشنای سینمای ایران که اخیرا تهیه‌کننده فیلم ازدواج به سبک ایرانی نیز بوده پس از لغو مجوز ناگهانی و خلاف رویه نشریه‌اش گفت که بستن دنیای تصویر خاموش کردن صدای سینمای ایران است. وی درحالیکه به ایسنا می‌گوید برای بستن مغازه‌ها نیز روند طولانی‌تر و قاعده‌مند‌تری طی می‌شود؛ به خبرگزاری آفتاب می‌گوید:‌ «این حکم در حالی صادر شده که نه به بنده اخطاری داده‌اند و نه یک جلسه دادگاه برگزار شده است، بعد از اینکه خبرگزاری فارس به نقل از یک مقام آگاه ساعت 30/10 صبح این خبر را اعلام کرد شوکه شدم، تاسف برانگیزتر آنکه حکم لغو مجوز ساعت 5 بعدازظهر امروز به امضای آقای ملکیان به من ابلاغ شد». معلم پیشتر به ایسنا گفته بود که «لغو امتياز اين نشريات اگر از روي سادگي نباشد، پوست خربزه‌اي است زير پاي كساني كه كار فرهنگي انجام مي‌دهند. در رسم قرباني كردن هم اول آب و نبات به گوسفند مي‌دهند».

نفس‌های آخر

رویکرد حاکمان در ایران نسبت به مساله مطبوعات در ماه‌های اخیر و پس از توقیف مجله زنان و پس از آن مجله دنیای تصویر نشان می‌دهد که بیم از نشریات منتقد سیاسی به بیم از نشریات نهادی تبدیل شده است و هر نشریه‌ای که، حتا با تیراژ و توزیع محدود، به محفلی برای اندیشیدن و سخن گفتن تبدیل شود باید منتظر توقف فعالیت خود شود. در حقیقت نهادهای مطبوعاتی در ایران به عنوان اشکال ابتدایی نهادهای مدنی برای ایجاد فضایی برای طرح صداهای جدید در عرصه قدرت با مانع روبرو شده‌اند و این روند برخورد با محافل تهدیدکننده نگاه هژمونیک درعرصه فرهنگ با توجه به یکدست شدن حاکمان افزایش خواهد یافت. این افزایش از سوی دیگر نزدیک شدن هرچه بیشتر به الگوی مطبوعات در نظام‌های اقتداگراست که در آن‌ها هر نشریه‌ای که وابستگی به دولت نداشته باشد و در انتشار مواضعش از هژمونی حاکم تخطی کند لاجرم راهی جز توقف فعالیت‌هایش نخواهد داشت.

به بالاترين بفرستيد





53 پيامهاى سخنگاه

اعلان پس از تأئيد

سخنگاه  : پيامهاى شما پس از تأئيد گردانند گان سايت نمايان خواهند شد

يك پيام ، يك تفسير ؟

(براى درست كردن پاراگراف، كافيست كه جاى خط ها را خالى بگذاريد)

(اختيارى) پيوند هايپرتكست

اگر پيامتان راجع به يك مقاله چاپ شده يا به يك صفحه اى كه داراى اطلاعات سودمندى است مربوط ميشود، خواهشمند است عنوان صفحه وآدرس آنرا در زير مشخص كنيد

(اختيارى) كى هستيد؟




”





ريپورت ها

* یادداشت
* وب
* نشریات
* موسیقی
* سینما
* بیلبورد
* تلویزیون
* تئاتر
* رادیو
* وبلاگ
* کتاب
* رسانه های جدید



ستون ها

* مقالات
* پنجره ارتباطات
* روزنامه نگاری شهروندی
* اقتصاد رسانه
* دریچه



مطالب مرتبط

* اروپایی ها بازی را می برند
* 78 سال است روي پاي خود ايستاده ايم
* وسوسه نوشتن و ترس مردن
* دانشگاه نیازمند کمک مطبوعات است
* مشکل در نگاه دولت است



محبوب ترين ها

* فن آوری حریم خصوصی ام را کشت!
* وقتی که "رسانه" اسم مستعار "بلندگوی قدرت" می شود
* وب 2
* افرا تاب بارسنگین شهرت را ندارد
* تاوان قلم



جستجو